بگو : آيا اين [ جهنم ] بهتر است يا بهشت جاويدانى كه به پرهيزگاران وعده داده شده ؟ . . . هر چه بخواهند در آنجا براى آنان فراهم است ، جاودانه در آن خواهند زيست . « 1 » ب - وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . آنان كه ايمان آوردند ، و كارهاى شايسته انجام دادند ، آنان اهل بهشت‌اند ، و در آن جاودان خواهند بود . پس ، جنت در قرآن كريم ، به هر دو معناى مذكور ، به كار رفته است . امّا جنت و باغى كه خداوند آدم عليه السّلام را در آن جاى داد - و سپس او را ، بعد از خوردن از درخت ممنوعه ، از آنجا فرود آورد - از باغهاى دنيا بوده است . ما پس از اين ، در مبحث بهشت آدم عليه السّلام در كجا بوده ؟ از آن ياد مىكنيم . 13 - تضحى : ضحى الرّجل ، يعنى : حرارت خورشيد بر او آسيب رساند . وَ لا تَضْحى ، يعنى : حرارت خورشيد و گرماى سوزان را احساس نمىكنى . 14 - غوى : از جمله معانى غوى ، تباه كردن زندگى است ، و مراد آيه همين است ، يعنى آدم عليه السّلام با خوردن از درخت ممنوعه ، زندگى در رفاه خود را تباه كرد . 15 - طفقا : شروع كردند به كار . . . 16 - يخصفان : خصف به معناى چسباندن و قرار دادن است . يعنى شروع كردند به چسباندن و قرار دادن برگها بر اندام خود . 17 - ضنكا : ضنك يعنى زندگى سخت و دشوار و در تنگنا قرار گرفتن . 18 - وورى : پوشيده و پنهان شده . 19 - دلّاهما : آن دو را همانگونه كه مىخواست فريب داد ، و از راه به چاه انداخت ، يعنى از بهشت بيرون كرد . 20 - لأحتنكنّ : دهانه و لگام مىزنم ، يعنى همه اولاد آدم را با افسار وسوسه و زينت

--> ( 1 ) - فرقان / 15 و 16 .